LOU SARMOUNEY / LE JHACASSOUS

7 juin 2012

Pregària daus marinèirs de Dordonha

Classé dans : Literatura,Nòrd Gironda (riba dreta de Dordonha),Tradicions populàrias — Lo Sarmoneir @ 1 h 16 min

- Avant de doblar lo Bec d’Ambés :

Nòsta-Dama dau Bèc

Deishatz-nos passar si vos plèd

Minjaram jamèi mèi de vianda

Lo divende ni lo dissade

 

- Après l’auger doblat :

Ne’n minjaram quand n’auram,

Nòsta-Dama dau Banc

SENTA CROTZ / Extrèit d’un sarmon de felibrada

Classé dans : Entre Duas Mars,Literatura — Lo Sarmoneir @ 1 h 13 min

Per l’abat GIRAUDET.

 

“… Coma supòsi qu’aciu i a mèi gents de la campanha que gents de la granda vila, vau parlar per los de la campanha. Vau tot tuishau les-i díser lo mau que hèi sofrir nòste peís, lo mau que hèi morir nòsta tèrra. La tèrra, ne l’àimam pas mèi coma l’aimèvan los ancètres que volèvan i víver e que volèvan i morir. La tèrra, nòsta tan bona tèrra de França, nòsta mair norricièra, que plora, plora sa desercion e que se mòi cada jorn parce que sons hilhs l’abandonan.

D’on li ven aqueth mau ? Aquò’s aquò que vam vos díser :

Anèit tot lo monde vòu paréisher, anèit tot lo monde vòu trabalhar lo mens possible. Vaquí lo mau. E d’abòrd, tot lo monde vòu paréisher. Òc, tot lo monde vòu estar un mossur, una damisèla, dab un bèth capèth e dab una pelha de sòia. E lo gojat prefèra tiéner la pluma e gratar papèir dens un burèu, que picar los beus e desfonsar lo sòu. La gojata prefèra trucar la mashina a escríver e mesurar un mèste de calicòt dens un magasin que hèser borir lo topin e suanhar la bassa cort… e la junèssa desèrta la tèrra. Au liú de la fèrma a la campanha on respiran a plenha boca, prefèra la crampeta de la vila, granda coma una assieta e on hèsen tot : on cosinan, on minjan, on còchan e surtot on estofan. Tanben au liú d’estar un bèth viton, bien plantat e bien musclat, bien sovent lo gojat n’es qu’un gringalet que tien debot parce qu’es enqüèra la mòda. La gojata, au liú d’auger una figura fresca e rosada, es oblijada de se pintrar los ulhs, de se pintrar la boca per auger quauqua color. E vaquí coma la raça, nòsta bèra raça de paisan, au liú de florir au grand èrt, va se fletrir e va se pèrder suu pavat de la granda vila. Anèit, tot lo monde vòu trabalhar chic e ganhar lo mèi possible. E dèishan la tèrra per anar a l’usina e a l’atelièr on ne trabalhan que ueit òras e on son milhor pagats. Sans dobte, tòcan mèi, mès tanben despensan mèi, la via es pus cara e las ocasions son pus grandas. Epui, per una plaça de libra, son totjorn quate o cinc que la vòlen, alòrs arriba sovent que damòran shans trabalh. E tandís qu’a la vila se cruasan los braç, la tèrra seca, la tèrra se mòi, parce que n’i a pas mèi de Francés per la trabalhar. Enfin, anèit, tot lo monde vòu joïr. Coma a la vila lo plaser es pus facile, se’n i van per s’amusar e s’amusan tant que pòden, coma se la via èra avant tot una partida de plaser. E vaquí enqüèra coma la junèssa, au liú de possar sèna e fòrta a la campanha, se’n va fòlament a la vila pèrder sa santat e bien sovent son aunor. E aciu, n’aquò’s pas sulament la tèrra que se mòi, aquò’s tanben nòsta raça. Chic a chic, lo peís se vuèita de Francés e se pupla d’estrangèirs. çò que hèi díser a nòstes enemics : “La França se suicida, cada jorn, enqüèra quauque temps e la revansha se harà tota sola” E de temps en temps, per deçà la frontièra, entenden enqüèra parlar de mitralha e de canon ! Ah lo bon Diu nos en presèrvi… ! ! Davant aqueth mau que ganha de mèi en mèi, nòsta juna generacion, los felibres vos disen anèit : “Gents de la tèrra, damoratz a la tèrra. Ne vos dèishitz pas atirar per la granda vila. I trobaretz benlèu un chic mèi de luxe mès benlèu que tanben i poiretz trobar la misèra. Gents de la tèrra, damoratz a la tèrra.”

1...7891011
 

Luxeetvolupte |
Actuel |
Newyorkcity2012 |
Unblog.fr | Créer un blog | Annuaire | Signaler un abus | Insidelayers
| Lanouvelleperspective
| love star