LOU SARMOUNEY / LE JHACASSOUS

19 juin 2012

« Le Noël de Theuet »

Classé dans : Literatura,Òlt e Garona,Tradicions populàrias — Lo Sarmoneir @ 13 h 44 min

Estut compausat au XVIII° siègle per un curè anonime de la Ròcha Focaud, dens un parlar de transicion entre charantés (oïl) e lemosin (òc). Ne’n vací  un extrèit.

 
1/ Theuet eriá dins sa botica
Que travalhava una nuech
Quand una tropa angelica
A l’ora de plen minuech
Anoncitet que le Messia
Eriá vingut
E de la vierja Maria
Eriá nescut.
 
2/ Eu sòrt viste dins la rua
Pr’escotar ‘quilhs doç chants
Eu se tòrd, eu s’esvertua
Tant eu les tròva tochants
O vinguiten d’una fila
Au Canton
Los abitants de la Vila
E de pertot.
 
3/ Parmi tota l’assemblada
Li, braviment, se plaça
Checun donit una aubada
De ‘quò qu’eria anonçat
Los abitants de la Vila
Entriten
‘Quilhs ‘quí de la Bassa-Vila
E de Sent Fleurin.
 
4/ ‘Quilhs ‘quí  de la Vilandiera
Vinguiten d’abòrd après
E ‘quilhs ‘quí de la Marcalhera
Eus avián bien fèt lor aprest
MERY portava una lebre
E PENISSON
Aviá dins sa carnassiera
Un beu auchon.
 
5/ ‘Quo es ‘quilhs ‘quí  de la Cotiera
Qu’entriten bien doçament
Un gròs fagòt de faugiera
Qu’eu ofriten en present
D’una façon bien plesenta
CAROLUT
Corguit e lor presenta
Le salut.

15 juin 2012

En parlar de Gulhon (Agenés gascon)

Classé dans : Lingüistica,Òlt e Garona — Lo Sarmoneir @ 21 h 22 min

Un òme n’avèva que dus gojats. Lo mèi joen digot a son pair :

«Es temps que shásqui mon mèste e que augi d’argent. Cau que posqui me’n anar e que vesqui de peís. Partatjatz vòste bien e donatz-me çò que divi aver.» «Ò mon dròlle, digot lo pair, coma vodràs, sès un meishant e seràs punit.» E après, obriscot un tiruère, partatgèt son bien e ne’n hascot duas parts.

Quauques jorns après, lo meishant se’n angot deu vilatge en hesent lo fièr e sens díser adiu a digun. Traversèt bien de landas, de bòscs e de rius. Au cap de quauques mes, divot vénder sas hardas a una vielha hemna e se loguèt per estar vailet. L’envoièn dens las pèças per gardar los
ases e los beus. Alòrs estot bien malerós. N’avot pas mèi de lèit per dromir la nèit ni de huec per se cauhar quand avèva fred. Avèva quauque còp talament hame qu’auré bien minjat aqueras huelhas de caulet e aqueths fruits porrits que minjan los pòrcs. Mès digun li donava ren.

Un sèir, lo vente voit, se deishèt tombar sus ua camba d’aubre e gueitava per la fernèsta los ausèths que volavan leugèrament. E après, vescot paréisher dens lo cièl la lua e las estelas e se digot en plorant :

«Labàs, l’ostau de mon pair es plen de vailets que an de pan e de vin, d’eus e de fromatge tant que ne’n vòlen. Pendent aqueth temps, jo mòri de hami aciu. E ben, vau me levar, anirèi trobar mon pair e li dirèi : Hascoi un pecat quand voloi vos deishar. Avoi grand tòrt e cau que me’n punísquetz. Òc sabi ben, m’apèretz pas mèi vòste dròlle, tretatz-me coma lo darrèr de vòstes vailets. Estoi copable mès m’ennojavi luènh de vos.»

12
 

Luxeetvolupte |
Actuel |
Newyorkcity2012 |
Unblog.fr | Créer un blog | Annuaire | Signaler un abus | Insidelayers
| Lanouvelleperspective
| love star