LOU SARMOUNEY / LE JHACASSOUS

19 juin 2012

Lo grilhòt dau Mas

Classé dans : Literatura,Òlt e Garona,Tradicions populàrias — Lo Sarmoneir @ 13 h 55 min
Istuèra de René Vacqué, mai 1961. Reculhit per l’ATP de Marmanda.

 

Tot aquò se passèt i a disèm longtemps. 
Nòste bòsc s’aperèva « lo bòsc de Sent-Vincent »
Per i èster buscassièr falèva de coratge
Trabucàvem a tengut end’ bèstias sauvatjas
Ne sabetz pas coma nos sèm desbarrassats
D’aqueras meishantas bèstias
Escotatz un moment que vau vos ac contar

 

Un tot petit grilhòt vivèva bien tranquille
Èra aicí bien urós dab tota sa familha
En estent per cadun sens nat anujement
Un còp passèt un lop, de trista renomada
Magre a vos hèser paur, tot chapat de pelada
E la bèstia afamada, ven juste se cochar
Sus l’ostau dau grilhòt, manquèt li desruiar
Se vos plai, mossur lo lop vos posseretz un pauc
Que sètz juste au dessús de mon petit ostau
La hemna n’i vei plus per hèser la cosina
E los dròlles se’n van a l’escòla vesia

 

Qué venes m’anujar praube petit morpion
E qu’as a te ventar d’aver una maison
Aquò n’es pas normal que sisques a cobèrt
Jo còsi au sorelh e i tòrri en ivèrn
Sabes pas praube pèc, que d’un còp de caishau
Jo poirí t’enviar tot dret à l’espitau
E avant de partir, que lo diable l’empòrte
Aqueth salòp de lop li pishèt sus la pòrta !
Pacient nòste grilhòt suportèt sa misèra
Mès lo carcan de lop cercava a mau hèser
E ne se passèt pas un jorn de tot un an
Que n’hesquèt au grilhòt quaucomet de meishant !
Tant qu’un jorn lo petit n’en petèt de colèra
Tant pis per tu, lo lop, te declari la guèrra
D’aicí a quate jorns dens lo grand prat dau nòrd
Lo combat deisharà o l’un o l’aute mòrt
Bien anujat, lo lop apèra a la rescossa
Lions, tigres, pantèras, venetz, mès venetz tots

 

De son bòrd, lo grilhot, de son shiulet ponchut
Apèra abelhas, guèspas et borsalons borruts !
Lo combat se desclancha e au sorelh levat
Lo lop e sos amics s’escapan en gulant
Los flancs escarraunhats, las gulas tot enfladas
Atacats de pertot per l’armada envolada
D’aqueth jorn mos amics, que podèm passejar
Capvath lo bòsc dau Mas, sens i trebuquejar
Ni lions, ni tigres et ni pantèras
Juste un petit grilhòt que canta devath tèrra.

« Le Noël de Theuet »

Classé dans : Literatura,Òlt e Garona,Tradicions populàrias — Lo Sarmoneir @ 13 h 44 min

Estut compausat au XVIII° siègle per un curè anonime de la Ròcha Focaud, dens un parlar de transicion entre charantés (oïl) e lemosin (òc). Ne’n vací  un extrèit.

 
1/ Theuet eriá dins sa botica
Que travalhava una nuech
Quand una tropa angelica
A l’ora de plen minuech
Anoncitet que le Messia
Eriá vingut
E de la vierja Maria
Eriá nescut.
 
2/ Eu sòrt viste dins la rua
Pr’escotar ‘quilhs doç chants
Eu se tòrd, eu s’esvertua
Tant eu les tròva tochants
O vinguiten d’una fila
Au Canton
Los abitants de la Vila
E de pertot.
 
3/ Parmi tota l’assemblada
Li, braviment, se plaça
Checun donit una aubada
De ‘quò qu’eria anonçat
Los abitants de la Vila
Entriten
‘Quilhs ‘quí de la Bassa-Vila
E de Sent Fleurin.
 
4/ ‘Quilhs ‘quí  de la Vilandiera
Vinguiten d’abòrd après
E ‘quilhs ‘quí de la Marcalhera
Eus avián bien fèt lor aprest
MERY portava una lebre
E PENISSON
Aviá dins sa carnassiera
Un beu auchon.
 
5/ ‘Quo es ‘quilhs ‘quí  de la Cotiera
Qu’entriten bien doçament
Un gròs fagòt de faugiera
Qu’eu ofriten en present
D’una façon bien plesenta
CAROLUT
Corguit e lor presenta
Le salut.

15 juin 2012

En parlar de Gulhon (Agenés gascon)

Classé dans : Lingüistica,Òlt e Garona — Lo Sarmoneir @ 21 h 22 min

Un òme n’avèva que dus gojats. Lo mèi joen digot a son pair :

«Es temps que shásqui mon mèste e que augi d’argent. Cau que posqui me’n anar e que vesqui de peís. Partatjatz vòste bien e donatz-me çò que divi aver.» «Ò mon dròlle, digot lo pair, coma vodràs, sès un meishant e seràs punit.» E après, obriscot un tiruère, partatgèt son bien e ne’n hascot duas parts.

Quauques jorns après, lo meishant se’n angot deu vilatge en hesent lo fièr e sens díser adiu a digun. Traversèt bien de landas, de bòscs e de rius. Au cap de quauques mes, divot vénder sas hardas a una vielha hemna e se loguèt per estar vailet. L’envoièn dens las pèças per gardar los
ases e los beus. Alòrs estot bien malerós. N’avot pas mèi de lèit per dromir la nèit ni de huec per se cauhar quand avèva fred. Avèva quauque còp talament hame qu’auré bien minjat aqueras huelhas de caulet e aqueths fruits porrits que minjan los pòrcs. Mès digun li donava ren.

Un sèir, lo vente voit, se deishèt tombar sus ua camba d’aubre e gueitava per la fernèsta los ausèths que volavan leugèrament. E après, vescot paréisher dens lo cièl la lua e las estelas e se digot en plorant :

«Labàs, l’ostau de mon pair es plen de vailets que an de pan e de vin, d’eus e de fromatge tant que ne’n vòlen. Pendent aqueth temps, jo mòri de hami aciu. E ben, vau me levar, anirèi trobar mon pair e li dirèi : Hascoi un pecat quand voloi vos deishar. Avoi grand tòrt e cau que me’n punísquetz. Òc sabi ben, m’apèretz pas mèi vòste dròlle, tretatz-me coma lo darrèr de vòstes vailets. Estoi copable mès m’ennojavi luènh de vos.»

12
 

Luxeetvolupte |
Actuel |
Newyorkcity2012 |
Unblog.fr | Créer un blog | Annuaire | Signaler un abus | Insidelayers
| Lanouvelleperspective
| love star